برترین ها : گاهی فقط چند ثانیه چرخیدن در اکسپلور اینستاگرام ، برشی غیرمنتظره از تاریخ را پیش روی شما قرار میدهد - تصویری که بخشی فراموش شده از خاطرات جمعی را زنده میکند .
این بار نوبت ویدیوه یی از سریال (( خداحافظ تهران )) است - مجموعه ای که شاید کمتر کسی حتی نامش را شنیده باشد ، اما با کمی جست و جو مشخص می شود نخستین سریال ایرانی ساخته شده در خارج از کشور پس از انقلاب اسلامی است .
به هر حال تاریخ همیشه یک غافل گیری در آستین خود دارد .
اولین سریال ایرانیان مهاجر؛ رویایی که زود خاموش شد .
سال ۱۳۶۱ هنوز مفهوم (( رسانه فارسیزبان خارج از کشور )) شکل امروزی را نداشت .
شبکه های ماهواره ای فراگیر نبودند و نوارهای VHS تنها راه رسیدن محصولات تصویری به مخاطبان فارسی زبان محسوب می شدند .
فرزان دلجو که پیش از انقلاب با فیلم هایی مانند " شب غریبان " و " بوی گندم " شناخته میشد - تصمیم گرفت همان گروه آشنا را دوباره کنار هم جمع کند - ابی، شهرام شب پره ، آیلین ویگن ، شهره صولتی و چند چهره دیگر .
نتیجه ، سریالی شد به نام (( خداحافظ تهران)) - اثری که قرار بود روایت غربت ، دوری و زندگی تازه ایرانیان مهاجر باشد .
"خداحافظ تهران" برخلاف "بوی گندم" و "شب غریبان" نتوانست به موفقیت چشم گیری برسد و خیلی زود در غبار سالهای مهاجرت گم شد .
در واقع زمانه با این پروژه همراه نشد .
مخاطبان داخل ایران اساساً امکان دسترسی به آن را نداشتند و لس آنجلس نشینان هم هنوز آنقدر گسترده نبودند که یک سریال فارسی بتواند به موفقیت تجاری برسد .
به همین دلیل "خداحافظ تهران" برخلاف انتظار سازندگانش به اثری جریانساز تبدیل نشد و گمنام باقی ماند .
وقتی یک ترانه از خود سریال مشهورتر شد
با این حال ، گاهی یک اثر هنری شکست می خورد اما بخشی از آن به حیات مستقل می رسد .
از دل همین سریال کم فروغ ، ترانه ای متولد شد که عمرش از خود اثر بسیار طولانیتر شد ؛ قطعه ماندگار (( با تو )) با صدای ابی که برای سالها با نام (( خداحافظ تهران )) شناخته می شد .
موسیقی و شعر آن حال و هوایی داشت که با احساس غربت نسل مهاجران ایرانی گره میخورد ؛ "با تو" شاید در کلام مضامین عاشقانه را منتقل می کند اما در واقع شرح دلتنگی ، فاصله و خاطره است .
جالب این که همین الان و پس از گذشت چهار دهه، بسیاری از شنوندگان اصلاً نمی دانند این ترانه برای یک سریال ساخته شده .
موسیقی "خداحافظ تهران" آن قدر مستقل زندگی کرده که در حافظه جمعی ماندگار شود؛ اتفاقی که البته در تاریخ موسیقی و سینما کم سابقه نیست .
همکاری کوتاه اما ماندگار ژاکلین ویگن و ابی
یکی دیگر از نکات جالب این پروژه ، حضور ژاکلین ویگن ، خواهر آیلین ویگن ، به عنوان ترانه سرا و آهنگساز بود .
او در همان سال ۱۳۶۱ با ابی در سه اثر مهم یعنی « با تو »، « خانه » و « باورم کن » همکاری کرد ؛ همکاری ای که با وجود کیفیت این آثار، دیگر تکرار نشد .
شاید اگر این همکاری ادامه پیدا میکرد، امروز به عنوان یکی از زوج های موفق پاپ فارسی از آن ها یاد می شد ، اما سرنوشت مسیر دیگری را انتخاب کرد .
در آن سوی اثر فرخ آهی ایستاده ، آهنگساز و تنظیمکننده اثر .
او بیشتر با ساخت ترانه (( طنینِ صلح )) به بهانه پایانِ جنگ ایران و عراق شناخته می شود اما در تنها دو همکاری با ابی یک شاهکار خلق کرده است .
"با تو" از آن دست قطعاتی ست که بیش از آن که بر نمایش تکنیک تنظیم تکیه داشته باشد ، روی فضا سازی تدریجی بنا شده است .
درامز در آرنژمان اثر نقش ویژهای دارد و کاملا همسو با وزن اثر ، نقش هدایتکنندهی ریتم را بر عهده دارد ؛ انتخابی که باعث میشود صدای ابی و ملودی ، مرکز ثقل اثر باقی بمانند .
نکته مهم دیگر - پرهیز تنظیم از شلوغی است؛ هر ساز در جای خود قرار گرفته و به ملودی فرصت تنفس می دهد .
همین تعادل میان ارکستراسیون ، سکوت و داینامیکِ کار ، باعث شده "با تو" س از 44 سال ، همچنان تازه ، تأثیر گذار و از نظر تنظیم ، نمونه ای پیش رو و موفق از پاپ ارکسترال ایرانی باقی بماند .
در نهایت، از (( خداحافظ تهران )) آن هم به واسطه اینستاگرام و یوتیوب تنها چند سکانس باقی مانده .
اما همان چند دقیقه موسیقی، شاید بزرگ ترین میراث اولین سریال ایرانیان مهاجر پس از انقلاب باشد .
نوشتن دیدگاه جدید