تهران- ایرنا- وقتی حرف از تصویر زنان مستقل در سینمای ایران می‌شود، باید دهه‌ها به عقب بازگشت؛ به روزگاری که فیلم‌فارسی‌ها، زن را در قابی غبارگرفته و بیشتر برای جذابیت تصویر می‌خواستند؛ در حالی که چهار دهه بعد، همان تصویر به تدریج تغییر کرده و زنان در بسیاری از فیلم‌ها از حاشیه قاب به قلب روایت تبدیل شدند.